சுஜித் செல்வன்

அன்பின் நாயகனே ஆறுதலின் ஊற்றே என்னை அழைத்தவர் நீர் அல்லவா உம்மை நேசிக்கிறேன் 1. அலைகள் படகை ஆழ்த்தும்போது காற்று பலமாய் அடிக்கும்போது படகு முழுகும் நிலை வரும்போது நம்பிக்கை எல்லாம் இழக்கும்போது 'பயப்படாதே நான் உன்னுடனே மகனே நான் உந்தன் அருகில் தானே  எந்தன் காவல் உனக்கல்லவா' என்ற அன்பை நான் மறப்பேனோ  2. எந்தன் வாழ்வின் தூயவனே வாழ்க்கை எல்லாம் உமக்கு தானே உம்மை விட்டு எங்கு செல்வேன் உந்தன் பின்னால் வருவேனே உந்தன் சித்தமே என் வாழ்வில் உந்தன் அழைப்பே என் மனதில் என்னையே என்றும் உமக்கென தந்த அன்பை நீர் மறப்பீரோ

உமக்காக வாழணுமே என் இயேசுவே என் நேசரே - என்றும் உமக்காக வாழணுமே 1.என் ஆசை எல்லாம் நீர்தான் ஐயா என் ஏக்கம் எல்லாம் நீர்தான் ஐயா எனக்கொன்றும் வேண்டாம் இவ்வுலகில் உம் திருமார்பில் சாய்ந்திடுவேன் 2.என் பொருள் எல்லாம் உமக்கே ஐயா என் வாழ்க்கை எல்லாம் உமக்கே ஐயா நீர் போதும் எனக்கு இவ்வுலகில் உம் திருப்பாதம் அர்ப்பணித்தேன்

இதய துடிப்பை புரிந்து கொள்ள இதயம் இல்லையே மனதின் உணர்வை உணர்ந்து கொள்ள மனிதர் இல்லையே உலக ஓடையில் வாழ்க்கை படகு ஓட மறுக்குதே ஓட்டைப் படகை ஒட்டிட எனக்கு ஒருவர் இல்லையே எனக்காய் வாழ எனக்காய் மரிக்க எனக்கு யார் உண்டு எனக்காய் மரித்து உயிர்த்து எழுந்த இயேசு தான் உண்டு வாழ்க்கை மேடையில் ஊமை வேடம் எனக்கு பொருந்துமே பாலை வனத்தில் கானல் நீரும் காணவில்லையே எனது மனது வீணை மீட்க வித்துவான் இல்லையே மனது வீட்டை மடக்க செய்ய மனதும் இல்லையே கண்ணின் மணி போல் ஏற்று கொள்ள இமைகள் இல்லையே பார்வை நாடகம் எனது வாழ்வில் வெளிச்சம் இல்லையே உயர வானில் பறந்து செல்ல சிறகு இல்லையே பூமி தன்னில் வாசம் செய்ய மனதும் இல்லையே