சுஜித் செல்வன்

கல்வாரி அன்பை எண்ணிடும் வேளை கண்கள் கலங்கிடுதே கர்த்தா உம் பாடுகள் இப்போதும் நினைத்தால் நெஞ்சம் நெகிழ்ந்திடுதே 1.கெத்செமனே பூங்காவினில் கதறி அழும் ஓசை எத்திசையும் தொனிக்கின்றதே எங்கள் மனம் திகைக்கின்றதே கண்கள் கலங்கிடுதே - கல்வாரி 2.சிலுவையில் மாட்டி வதைத்தனரோ உம்மை செந்நிறம் ஆக்கினரோ அப்போதும் அவர்க்காய் வேண்டினீரே அன்போடு அவர்களை கண்டீரன்றோ அன்பே உம் அன்பு பெரிதே - கல்வாரி 3.என்னையும் உம்மைப் போல் மாற்றிடவே உம் ஜீவன் தந்தீரன்றோ என் தலை தரை மட்டும் தாழ்த்துகிறேன் தந்து விட்டேன் அன்பு கரங்களிலே ஏற்று என்றும் நடத்தும் - கல்வாரி

என் மீட்பர் உயிரோடிருக்கையிலே எனக் கென்ன குறைவுண்டு? நீ சொல், மனமே 1.என்னுயிர் மீட்கவே தன்னுயிர் கொடுத்தோர், என்னோடிருக்கவே எழுந்திருந்தோர்; விண்ணுல குயர்ந்தோர் , உன்னதஞ்சிறந்தோர், மித்திரனே சுகபத்திர மருளும் - என் மீட்பர் 2.பாவமோ, மரணமோ, நரகமோ, பேயோ, பயந்து நடுங்கிட ஜெயஞ் சிறந்தோர், சாபமே தீர்த்தோர் சற்குருநாதன்; சஞ்சலமினியேன் ? நெஞ்சமே, மகிழாய் - என் மீட்பர் 3.ஆசி செய்திடுவார், அருள்மிக அளிப்பார், அம்பரந் தனிலெனக்காய் ஜெபிப்பார்; மோசமே மறைப்பார், முன்னமே நடப்பார்; மோட்சவழி சத்யம் வாசல் உயிரெனும் - என் மீட்பர் 4.கவலைகள் தீர்ப்பார், கண்ணீர் துடைப்பார், கடைசிமட்டுங் கைவிடா திருப்பார்; பாவமனிப்பளிப்பார், பாக்கியங் கொடுப்பார், பரம பதவியினுள் என்றனை எடுப்பார் - என் மீட்பர் 5.போனது போகட்டும், புவிவசை பேசட்டும், பொல்லான் அம்புக ளெய்திடட்டும், ஆனது ஆகட்டும், அருள்மழை பெய்திடும், அன்புமிகும் பேரின்ப மெனக்கருள் - என் மீட்பர்

எண்ணில் அடங்கா ஸ்தோத்திரம் - தேவா என்றென்றும் நான் பாடுவேன் இந்நாள் வரை என் வாழ்விலே நீர் செய்த நன்மைக்கே 1.பூமியில் வாழ்கின்ற யாவும் அதின் மேல் உள்ள ஆகாயமும் வான்தூதர் சேனைகள் யாவும் தேவா உம்மைப் போற்றுதே 2.சூரிய சந்திரரோடே சகல நட்சத்திர கூட்டமும் ஆகாயப் பறவைகள் யாவும் தேவா உம்மைப் போற்றுதே 3.வானாதி வானங்கள் யாவும் அதின் கீழ் உள்ள ஆகாயமும் பூமியில் காண்கின்ற யாவும் கர்த்தா உம்மைப் போற்றுமே 4.காட்டினில் வாழ்கின்ற யாவும் கடும் காற்றும் பனித் தூறலும் நாட்டினில் வாழ்கின்ற யாவும் நாதா உம்மைப் போற்றுமே 5.வால வயதுள்ளானோரும் மிகும் வயதால் முதிர்ந்தோர்களும் பாலகர் தம் வாயினாலும் பாடி உம்மைப் போற்றுவாரே 6.பாவ மனுக்குலம் யாவும் தேவா உம் அன்பினை உணர்ந்தே சிலுவையின் தியாகத்தைக் கண்டு ஒயா துதி பாடுதே

வானம் பூமியோ பராபரன் மானிடன் ஆனாரோ என்ன இது ஞானவான்களே நிதானவான்களே 1.பொன்னகரத்தாளும் உன்னதமே நீளும் பொறுமைக் கிருபாசனத்துரை பூபதி வந்ததே அதிசயம் - ஆ என்ன இது 2.மந்தைக் காட்டிலே மாட்டுக் கொட்டிலிலே கந்தைத் துணியைப் பொதிந்த சூட்சி நிந்தைப் பாவிகள் சொந்தக் கண் காட்சி - ஆ என்ன இது 3.வேறே பேரல்ல சுரர் விண்ணவர் யாருமல்லர் மாறில்லாத ஈறில்லாத வல்லமை தேவனே புல்லில் கிடக்கிறார் - ஆ என்ன இது 4.சீயோன் மாதே இனி கணம் தரியாதே மாயமென்னவோ உனக்குச் சொல்லவோ வந்தவர் மணவாளனல்லவோ - ஆ என்ன இது

அனாதி சிநேகம் அனாதி சிநேகம் அனாதி சிநேகம் எங்க இயேசுவின் சிநேகம் 1.பரத்தை விட்டு இறங்கி வந்த சிநேகம் பரலோக மகிமை துறந்து வந்த சிநேகம் எல்லா சிநேகத்திலும் அது மேலான சிநேகம் 2.மறுதலித்த பேதுருவை மனந்திருந்த செய்த சிநேகம் காட்டி கொடுத்த யூதாசை கன்னத்தில் அறைந்திடாமல் சிநேகிதனே என்றழைத்த சிநேகம் அது மேலான சிநேகம் எங்க இயேசுவின் சிநேகம் 3.கண்ணிழந்த பெலனிழந்த சிம்சோனையும் நினைத்த சிநேகம் நினிவேக்கு போகாமல் திசை மாறி ஓடிய யோனாவை பயன்படுத்திய சிநேகம் அது மேலான சிநேகம் எங்க இயேசுவின் சிநேகம்

இம்மட்டும் ஜீவன் தந்த கர்த்தாவை அத்தியந்த எண்ணமாய் ஸ்தோத்தரிப்போமாக நம்மை ரட்சிக்க வந்து தம்மைப் பலியாய்த் தந்து நற்சுகம் மேவவும் அற்புதமாகவும் 1.காலம் சொல் போல் கழியும் தண்ணீரைப் போல் வடியும் கனாவைப் போலேயும் ஒழியும் வாலிபமும் மறையும் சீலம் எல்லாம் குறையும் மண்ணின் வாழ்வொன்றும் நிற்க மாட்டாது கோலப் பதுமைக்கும் நீர்க்குமிழிக்கும் புகைக்குமே கொண்ட உலகத்தில் அண்ட பரன் எமைக் கண்டு கருணைகள் விண்டு தயவுடன் 2.பலவித இக்கட்டையும் திகில்களையும் கடந்தோம் பரம பாதையையும் தொடர்ந்தோம் வலிய தீமையை வென்றோம், நலியும் ஆசையைக் கொன்றோம் வஞ்சகர் பகைக்கும் தப்பி நின்றோம் கலி என்றதெல்லாம் விட்டோம் கர்த்தாவின் மீட்பைக் கண்டோம் காய்ந்த மனதொடு பாய்ந்து விழு கணம் ஓய்ந்து கெடவும் ஆராய்ந்து நெறியுடன்

சோராதே என் மனமே சோர்ந்து போகாதே என் உள்ளமே மாறாத கர்த்தர் உன் பக்கம் இருக்கிறார் பாராதவர் போல தான் - உன்னை வடியாதே கண்ணீர் இன்று மனம் மடிவடையதே நின்று இடிமேகம் அகன்றிடும் விடிவெள்ளி ஜொலித்திடும் நடுப்பகல் கதிர் வீசிடும்>